வெள்ளி, 28 பிப்ரவரி, 2014

பெரியாரை ஏன் புறக்கணித்தீர்கள் இந்தியப் பெண்களே ???

பெரும்பாலான இந்தியப் பெண்கள் பெரியாரை, மத வெறுப்பாளரென்று புறக்கணித்ததின் பின்விளைவுதான், இன்னமும் என்னைப் போன்றவர்களெல்லாம் பெண்ணின ஆதவாளர் என வேடம் தரிக்க வைக்கிறது.


உண்மையில், பெண்கள் விடுதலை சார்பாக ஆண்கள் குரல் கொடுப்பதை பெரியார் பெரிதும் பகடி செய்கிறார். அது :-

எலிகளுக்கு பூனை ஆதரவு தெரிவிப்பதைப் போல

கோழிகளுக்கு நரிகள் பச்சாதாபம் கொள்வதைப் போல

ஆடுகளுக்கு ஓநாய்கள் அழுவைதைப் போல....என்கிறார்.

ஆமாம், பெண் விடுதலை ஏன், எதற்கு, என்ன என்பதை பெண்கள்தான் முன்னெடுத்துக் கேட்டுப் பெற வேண்டும், மதத்தின் பெயரால், இனத்தின் பெயரால், பழம் பொன்மொழிகளின் பெயரால் அதைத் தடுக்க முயல்பவர்களை, பெருஞ் சீற்றம் கொண்டெழுந்து முடக்க வேண்டும்.  அப்படிக் கிட்டும் விடுதலையே, வெற்றியே நிரந்தரமானது.

அன்றி, ஆண்கள் உங்களுக்காகப் பரிந்துப் பேசி பெற்றுத்தரும் சலுகைகளானது தற்காலிகமானது, உங்களை கற்பின் பெயரால் அடிமைப்படுத்த நினைக்கும் ஆண்களின் பசுத்தோல் போர்த்திய புலி வேடமது !  (இக்கால ஆண்கள் இதை வாசித்துக் கோபம் கொள்ள வேண்டாம், 20ம் நூற்றாண்டுகளின் ஆரம்பத்தில், பெரியார் மதத்தின் பெயரால்(குறிப்பாக இந்து மதம்) பெரும் அறிவுஜீவிகள் கூட, பெண்களுக்கான உரிமைகளை ஏதோ பரிந்து விட்டுக்கொடுப்பதைப் போல் பேசியதின் பாதிப்பது)

மனதில் வையுங்கள்.  பெரியார் பெண் விடுதலை பற்றி எழுதி/பேசிக் கொண்டிருந்த காலத்தில், பெண்களுக்கு 8 -10 வயதில் திருமணம் செய்து வைப்பார்கள், எவ்வளவு வயதானாலும் சரி நீங்கள் குழந்தைகளை பெற்றுக்கொண்டே இருக்க வேண்டும், கர்ப்பத்தடைக்கு அனுமதி கிடையாது(கர்ப்பத்தடைக்கு ஆதரவான பிரச்சாரத்தை எதிர்த்த சுகாதாரத் துறை மந்திரி டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டியை பெரியார் கடுமையாகச் சாடுகிறார், ”டாக்டராயிருந்தும், பெண்ணாயிருந்தும் கூடவா இவ் வேதனை உங்களுக்குப் புரியவில்லை ?”) 



ஆதிக்கச் சாதிகளில் கூட அவர்களுக்கு கல்வி உரிமை கிடையாது, சொத்தில் பங்கு கிடையாது, பால்ய வயதில் திருமணமாகி வீட்டுக்காரர் ஒருவேளை 12 -13 வயதில் இறந்து விட்டால் கூட மறுமணம் செய்து கொள்ள அனுமதி கிடையாது(19ம் நூற்றாண்டு வரை இறக்கும் கணவனோடு அப் பெண்ணைக் கட்டி உடன்கட்டை ஏற்றி உயிரோடு எரித்து விடுவார்கள், இப்ப கொஞ்சம் தேவல, ஆனால் அதை விடக் கொடுமையானது இந்தத் தண்டனை என்கிறார் பெரியார்)


ஓர் இடைச்செருகல் :-  உடன்கட்டை(சதி) ஏறுதலை ஒழித்ததில் பெரும்பங்கு ராஜாராம் மோகன்ராய் போன்ற இன்னும் சில சமூகசீர்திருத்தவாதிகளுக்கு உண்டு என உங்களுக்குத் தெரியும், ஆனால் இந்த சதி ஒழிப்புச் சட்டத்தை எதிர்த்து பலப் பல உயர்சாதி இந்துக்கள், ’எங்கள் மதச் சம்பிரதாயங்களில் தலையிட நீங்கள் யாரென’ வெள்ளைக்காரர்களுக்கு எதிராக பெரிதும் பொங்கினார்களாம், அப்படி பொங்கியவர்களின் சில ஜீன்கள் தொடர்ச்சிதான் இப்போதும் பெண்களுக்கு கொடுக்கப்படும் கட்டற்ற ஆடை, கல்வி, ஆண்களுக்கு நிகரான பழக்கவழக்கச் சுதந்திரத்தை குய்யோ முய்யோ எனக் கத்தி குறை சொல்கிறது, என் மதத்திற்குச் சம்பந்தமில்லாத நீயெப்படி என் மதப்பிழைகளை விமர்சிக்கலாம் எனக் கூக்குரலிடுகிறது.


மகாத்மா காந்தியை பெரியார் பெரிதும் விமர்சிக்கிறார்.  இருப்பினும் காந்தியின் சில முற்போக்குச் சிந்தனைகளை தம் போராட்டங்களுக்கு உதாரணம் காட்டி அவரை சமயங்களில் புகழ்ந்துமிருக்கிறார்.  ஏனெனில் காந்தி எதைச் சொன்னாலும் அதை அப்படியே ஏற்று கேட்டுக்கொள்ள அப்போது பெருங்கூட்டமிருந்திருக்கிறது.  காந்தி ஆதரித்த, விதவைகள் மறுமணத்தை பெரியார் இப்படி எழுதுகிறார் :-


// தேசிய சர்வாதிகாரியும், வர்ணாஸ்ரமப் பித்தும், பழமைப்பற்றும் மிகுந்த தோழர் காந்தியும், இந்து விதவைகள் மறுமணம் பற்றி அநேக இடங்களில் பேசியும், எழுதியும் வந்திருக்கிறார்.  1925, நவஜீவன் பத்திரிகையில் அவர் இதுபற்றி எழுதிய கட்டூரையை வாசித்தால் உங்களுக்கு உண்மை புலனாகும் //

கற்பு, விபச்சாரம் இவ்விரு வார்த்தைகளும் மிகச் சாமர்த்தியமாக பெண்ணினத்துக்கு மட்டுமே உரியதாக ஆக்கப்பட்டிருப்பதும், அதைப் பெண்களும் அப்படியே ஏற்கும்படி ஏமாற்றியதும்தான் ஆண்களின் பெரு வெற்றி.

கற்பு என்பதின் நேரடி பொருள் எதுவெனப் பார்த்தால், நாணயம், சத்தியம், சொல் தவறாமை, ஒப்பந்தம் மீறாமல் நடத்தல் என்பதாக இருக்கும்.  ஆக, இவ் வார்த்தைகள் எப்படி பெண்ணிற்கு மட்டும் சொந்தாமக இருக்கும் ?  சரி கற்பை VIRGINITY யோடு பழைமைவாதிகள் சம்பந்தப்படுத்துவார்களேயானால் கூட அதுவும் பெண்ணினத்திற்கு மட்டும் எப்படி சொந்தமாகும் ?  ஓர் ஆணும், பெண்ணும் கலப்பதில் பெண்ணிற்கு மட்டும் எப்படி கற்பு போய்விடும் ?  ஆணிற்கும்தானே போகிறது ?  கற்பு என்பதை ’பதிவிரதம்’ என்று தவறாக பொருட்படுத்தி, அதைப் பெண்ணிற்கேயுரியச் சொல்லாக மாற்றியதுதான் ஆணினத்தின் தந்திரம் :(  

இதே வார்த்தை விளையாட்டுதான் விபச்சாரத்திலும்.........

தன் கற்புநெறி தவறி, உடலை காசுக்கு விற்பவள்தான் விபச்சாரி என்று உருவகப்படுத்தியிருக்கிறர்களல்லவா, அப்படி தவறியவளோடு கூடுபவன் மட்டும் எப்படி புண்ணியாத்மாவாய் இருக்க முடியும் ? 

பல ஆண்களிடம் கூடுபவள் விபச்சாரி என்றால், பல பெண்களுடன் கூடுபவன் விபச்சாரன் தானே ? அதிலும் ஒருவனை விபச்சாரி மகன் என்றால் அவனுக்கு பொத்துக்கொண்டு வரும் கோபம், விபச்சாரன் மகன் எனச் சொன்னால் வருவதில்லை.  அதைப் பெருமையாக பார்க்கும் அவலம் கூட இங்குண்டு.  பல பெண்களை அடைய நினைப்பவனும், பல பெண்களை வைத்திருப்பதாய் பீற்றிக் கொள்பவனுக்கும் இங்கு கிடைக்கும் வரவேற்பு உங்களுக்கு தெரியுமல்லவா ? ஆக, விபச்சாரன் எனும் ஆண் பதம் மட்டும் பெருமை, விபச்சாரி எனில் சிறுமை. 

இங்கு விபச்சாரத்தை ஆதரித்து பெரியார் பேசவில்லை என்பதைக் காண்க. விபச்சாரி என்கிற வார்த்தையை தனக்குப் பிடிக்காத, மதிக்காத, படியாத பெண்களுக்கெல்லாம் கூட புரட்டாகச் சூடி மகிழ்வதைப் பார்க்கும் ஆண்களை எதிர்க்கவும், ஓர் எதிரி ஆணை வசைப்பாடக்கூட, வீட்டில் நன்னெறிகளோடு வாழும் அவனுடைய தாயை, மனைவியை, மகளை, சகோதரியை விபச்சாரி என வசைபாடி ஆத்திரம் தணித்துக் கொள்ளும் அற்பர்களுக்கெதிராகத்தான் இவ் வார்த்தையே ஓர் ஆணாதிக்க மோசடி என்கிறார் பெரியார்.

ஆக, கற்பரசி, விபச்சாரி எனும் ஆணாதிக்க மோசடி வார்த்தைகளை, ஆண்களோ, பெண்களோ பயன்படுத்துவதை பெரிதும் எதிர்க்க வேண்டிய அவசிய கடமை பெண்களுக்கு இருக்கிறது, ஆம் பெண்களுக்கு மட்டுமே இருக்கிறது !!!  
 


                        ====முற்றட்டும்====

வியாழன், 27 பிப்ரவரி, 2014

கற்பு !!!

கற்பென்பது !!!
========
ஒழுக்கம்தான் கற்பென்கையில்
ஒழுக்கத்தை சிதைத்து
குதறிக் கடித்தோடும் வெறிநாய்கள்

கற்பழித்துவிட்டோம்
கற்பழித்துவிட்டோமென
ஓலமிட்டபடி சென்றால்


அழிந்தது கற்புதான்
யாருடையது என்பதுதானே
பிரதானக் கேள்வி ?


தன்னொழுக்கம் மீறி
வன்கலவி புரிந்தவனை
ஒழுக்கமழித்தவன் என்றழையுங்கள்


கற்பழிப்பெனும் வார்த்தையை இனியும்
பெண்ணிற்குரியதென்றே சொல்வீர்களேயானால்
நீவீரும் கற்பிழந்தவராகவே கடவது !








செவ்வாய், 25 பிப்ரவரி, 2014

சிற்றின்பப் பாடல் # 1

புதுப் பொண்ணு
=================

வெட்கித் திரும்பியவளின்
குறுக்கிடை பற்றி
குழலொதுக்கிவாறே
’என் கையருகே என்
சொர்க்கம்’ இருக்கிறதென்றேன் !

குறும்புக்கரங்கள்
முன்னேறுவதை கண்டு
’ச்சீ’ என்ற்வளிடம்
’என் கையில்தான் உன்
சொர்க்கம்’ இருக்கிறதென்றேன் !

பெண்களுக்காக மதப் பற்றாளரும்/மறுப்பாளரும் !!!

பெண்களுக்கு ஆதரவான இரு நூல்கள். 

முதல் நூல், பெண்களை எப்படியெல்லாம் ஆண்கள், மதம் மற்றும் பழம் பொன்மொழிகள் மூலம், ’தன்னை விட தாழ்த்தி’ என நிறுவி, அவளினம் கொண்டே அவளைத் தொடர்ந்து அடிமைப்படுத்தி வைத்திருக்கிறார்கள் என்பதை விளக்கி, அவளை முழு விடுதலையை நோக்கிச் செல்லத் தூண்டுகிறது !

அடிமையாய் இருந்தாலும் அவளுக்கிருக்கும் சில உரிமைகளை எடுத்துச்சொல்லி, இறைவனின் பெயரால்/இறைத்தூதர் வகுத்த சட்டங்களறிந்து தெளிந்து சற்றே இன்புறு, என்பதை விளக்குகிறது இரண்டாவது நூல்.

”பெண் ஏன் அடிமையானாள் ?’

பெரியார் ஈ.வெ.ராமசாமி 75 - 80 வருடங்களுக்கு முன்னர் பல கட்டூரைகளாக எழுதி, கி.பி.1942ல் தொகுக்கப்பட்டு முதல் பதிப்பாக வெளிவந்து பல பதிப்புகள் கண்ட, 80 பக்கங்கள் கூட இல்லாத வெறும் ரூ.25/- ல் கிடைக்கும் இந்தியப் பெண்களுக்கான பொக்கிஷம் இந்த நூலே நான் வாசித்துக் கொண்டிருக்கும் முதல் நூல் !

நீதி நூல்கள் என்பவைகள் எப்படிப்பட்ட பெரியோர்களால் எழுதப்பட்டவைகள் என்றாலும், அவை அக்கால நிலைகளையும், எழுதப்பட்ட கூட்டங்களின் சவுகரியங்களையும், அனுசரித்து எழுதப்பட்டதே !

மேலும் நீதியானது எக்காலத்தும் எல்லாத் தேசத்திற்கும், எல்லாக் கூட்டத்தாருக்கும் சவுகரியமாகவும், பொதுவாய் இருக்கும்படி எழுதமுடியாது, எனவே எந்தக் கொள்கையும் எக்காலத்தும், எல்லாத் தேசத்திற்கும் எல்லோருக்கும் சவுகரியமாயிருக்கும் என்றுக் கருதி, கண்மூடித்தனமாய், குரங்குப் பிடிவாதமாய்ப் பின்பற்றக்கூடாது (1940 களில் எழுதப்பட்ட பெரியார்த் தமிழை பெரும்பாலும் அப்படியே கொடுக்க ஆசைப்படுகிறேன், எனவே நடையை கொஞ்சம் அட்ஜஸ்ட் செய்துகொள்ளுங்கள்)

“காதல்” என்பது ஒரு தெய்வீகச் சக்தியால் ஏற்பட்டதென்றும், அது என்றும் மாற்றப்பட முடியாதென்றும், ஆதலால் ஒரு தடவை காதல் என்பது ஏற்பட்டுவிட்டால் எந்தக் காரணத்தைக் கொண்டும் பிறகு அதை மாற்றிக் கொள்ளக் கூடாதென்றும் சொல்லப்படும் நிர்பந்தக் காதலை.................(மன்னிக்கவும் முடியல.  ஐயா பெரியார் ஆவி பொறுத்தருக, என்னோட
தமிழ்ல எழுதுனாத்தான் எனக்காவது புரியும்)

அதாவது காதல் என்பது ஓர் ஆசை.  அவ்வளவுதான்.  அந்த ஆசை வாழ்நாள் முழுக்க அப்படியே இருக்க எந்த அவசியமுமில்லை.  பிற ஆசைகளைப் போலவே காதலிலும் சலிப்பு வந்தால் அந்த ஆசை மறைந்துபோகும் தன்மை கொண்டதே.  எனவே அது தெய்வீகம், அதுல தோத்துட்டா வேற யாரையும் காதலிச்சா அது பாவம், காதலிக்க ஆரம்பிச்சதகப்புறம்தான் தெரியுது அவன் ஒரு ஃப்ராடு, இருந்தாலும் அந்தக் காதலத் துறக்க முடியாது, உயிருக்கு உயிரா நேசிச்சவ வேறெவனையோ கல்யாணம் பண்ணிகிட்டா, நான் தாடிய வச்சிகிட்டு, குடிக்கணும் இப்படிப்பட்ட எல்லா அபத்தங்களையும் தெய்வீகக்காதல் என்ற பெயரால் ஏமாற்றுகிறார்கள் எனப் பெரியார் சாடுகிறார்.


கல்யாணம் என்பது ஆண்-பெண் இவர்களிருவருக்கிடையேயான சந்தோஷ வாழ்க்கைக்கான ஓர் ஒப்பந்தம் மட்டுமே.  இதிலும் எந்த வெங்காயச் செண்டிமெண்டும் கிடையாது.  ஒருவேளை இந்தக் திருமண வாழ்வில் இருவர் மனங்களும் ஒன்றுபட முடியாமல் சண்டைகளும், சச்சரவுகளும் தொடந்ததெனில் அந்த ஒப்பந்தத்தை நிராகரித்து விடலாம், அதாவது கல்யாண விடுதலை.  சமகாலத் தமிழில் சொல்ல வேண்டுமேயானால் ‘டைவர்ஸ்’  (ம்க்கும்....இது யாருக்கும் தெரியாது பாருங்க, ஃபேம்லி கோர்ட் வாங்க, ஒரு நாளைக்கு நூறு கேசு வருதுன்னு சொல்றவங்க எல்லாம் 1942 க்குப் பிறகு வந்திருக்கிற சினிமாக்களையெல்லம் பார்க்கச் சபிக்கிறேன், கல்லானாலும் கணவன், புல்லானாலும் புருஷன் பொன்மொழி இதன்மூலம் பகடிக்குள்ளாக்கப் படுகிறது)


பெண்கள் பிள்ளைப் பெறும் இயந்திரம் கிடையாதென்பதை மறுக்க அவர்கள் அஃபார்ஷன் செய்துக் கொள்ள விரும்பினால், அல்லது கருத்தரிக்க முடியாதபடி கர்ப்பத்தடை சாதனங்களை நாடினால், அவர்களைத் தடுக்கக் கூடாது, அப்படித் தடுப்பவர்களை எதிர்க்க வேண்டும். (மூன்று தலைமுறைகளுக்கு முன்னர் ஒவ்வொருவர் வீட்டிலும் குறைந்தது 8 - 10 குழந்தைகள் இருந்தனரா என்று உங்கள் பாட்டி தாத்தாவிடம் விசாரியுங்கள்)

சரி, பெரியார இங்க அமர வைப்போம்.  மீதி சிந்தனைகளை ஓரிரு நாட்களில் முடித்துவிட்டு முழுக்க விவாதிப்போம். அடுத்து அந்த இரண்டாம் நூலான ‘பெண்கள் தொடர்பான ஷரிஆ சட்டங்கள்” (ஆசிரியர்-அப்துர் ரஹ்மான் உமரி)       

இஸ்லாமியப் பெண்களுக்கான சட்டங்கள் பற்றி தெரிந்துகொள்ளலாம் என்றெண்ணியே இதை வாங்கினேன்.  ஆனால் இந்நூல், இஸ்லாமியப் பெண்கள் இறைவனைன் தொழ, சுப காரியங்களில் கலந்துக் கொள்ள, மதச் சடங்குகளில் பங்குபெற வேண்டிய கால்ங்களின் போது ஏற்படும் அவர்களுக்கே உரித்தான மாதந்திர அசெளகரியங்களின் போது எப்படியெப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டுமென்பது பற்றி பல இறைத்தூதர்கள் இயற்றியுள்ள ஷரிஆ சட்டங்களை மட்டுமே சொல்கிறதென்பது கொஞ்சம் ஏமாற்றம்தான். 

“அது ஒரு தூய்மையற்ற நிலை, ஆகவே, மாதவிடாய்க் காலத்தில் பெண்களை விட்டு விலகி இருங்கள்.  தூய்மையாகும் வரை அவர்களை அணுகாதீர்கள். அவர்கள் தூமையடைந்துவிட்டால் அல்லாஹ் உங்களை ஏவிய முறைப்படி அவர்களிடம் செல்லுங்கள்.  தீமையில் இருந்து விலகி இருப்பவர்களையும், தூய்மையை மேற்கொள்பவர்களையுமே அல்லஹ் நேசிக்கிறான்”
(- அல்குர் ஆன் 2 : 222)


இதை வாசிக்கும்போது ஓர் ஆணாதிக்க வாசனையை  நுகர்வீர்கள், எனினும் அடிமைகள் கொஞ்சம் நிம்மதியாய் இருக்கச் செய்த ஏற்பாடகவும் இதைக் கருதி ஆறுதல் கொள்ளலாம் !  ஏனெனில் மாதவிலக்கான பெண்களை மரியாதையுடன் நடத்தும் மார்க்கத்தில் முன் நிற்பது இஸ்லாம் மதமே என்கிறார் இதன் ஆசிரியர்.


ரத்தம் என்பது இஸ்லாமைப் பொறுத்தவரை அசுத்தமானது.  அதனால்தான் கால்நடைகளின் இரத்தத்தை உண்பதும், விற்பனை செய்வதும் தடை செய்யப்படுள்ளது.  மாதவிலக்கின் போது வெளிப்படும் ரத்தமும் தூய்மையற்ற அசுத்தமான ரத்தமேயாகும்.   எனவே தொழுவதும், இறைவனை வணங்கி வழிபடுவதும் தடை செய்யப்பட்டுள்ளன.  மற்றபடி பெண்கள் சமூகத்தோடு கொண்டுள்ள உறவுகளை எவ்வகையிலும் மாதவிலக்கு தடை செய்யாது.  கிருத்துவ/இந்து மதங்களில் மாதவிலக்குப் பெண்கள் எங்கணம் நடத்தப்படுகிறார்கள் என்பது அனைவரும் அறிந்த ஒன்று.

இப்படி பழைய அரபு நாட்டு மதச் சட்டங்களை எடுத்துக்காட்டி பிற்போக்குத்தனமாய் பேசிக்கொண்டே போகிறாரே என சலிக்கும் வேளையில், காலத்திற்கேற்றவாறு கொஞ்சம் சட்டத்தை வளைத்துக் கொள்ளலாமென கீழ்க்காணும் யோசனை ஒன்றைக் கூறுகிறார்.

மாதவிலக்கைத் தள்ளிப்போடுவதற்காக இப்போதெல்லாம் மாத்திரைகளைச் சாப்பிடுவது வழக்கத்திலுள்ளது.  இயற்கை உடல்போக்கை செயற்கையாக தடுத்து நிறுத்துவதென்பது உடல் நலத்தையும், மன நலத்தையும் பாதிக்க வைக்கக்கூடியது. 
ஆனால் ஹஜ் போன்ற புனிதப் பயணத்திற்குச் சென்றுவிட்டு, அவ் வேளையில் மாதவிலக்கு ஏற்பட்டுவிட்டால் ?  மாதவிலக்கான பெண்கள் என்னென்ன செய்யக்கூதென்று ஷரிஆ சட்டங்கள் கூறுவதைப்
பாருங்கள் :-

தவாஃப் செய்யக்கூடாது.
ஸ ஈ செய்யக்கூடாது.



அவ்வளவு தூரம் செலவழித்துச் சென்றுவிட்டு, இந்தச் சடங்குகளையெல்லாம் நிறைவேற்ற அனுமதியில்லையென்றால் பாவம்தானே ?  ஆக, அப்பெண்கள் மாதவிலக்கைத் தள்ளிப்போகச் செய்ய தாராளமாக மாத்திரைகளை உட்கொள்ள ஷரிஆ தடையேதும் விதிக்கவில்லை !!

சரி, பெண்கள் நாங்கள் படிக்க வேண்டிய சமாச்சாரங்களை நீங்கள் ஏன் படிக்கவேண்டும் ? என்று யாரேனும் தோழிகள் கேட்பீர்களேயாயின்......

“ நீங்கதாங்க படிக்கணும், உங்க பாட்டிங்க, பூட்டிங்கல்லாம் பெரியார ஏத்துகிட்டு படிச்சிருந்தாங்கன்னா இந்தப் பதிவுக்கே அவசியமிருந்திருக்காதே ?”

ஆக, ஒன்றுக்கொன்று முரண்பட்ட இரு நூல்களை பாதி வாசித்துவிட்டேன், மீதியை வாசித்துவிட்டு விஷயமிருப்பின்/தேவைப்படின் பகிர்கிறேன் :)

                              (தொடரக்கூடும்......)
   

திங்கள், 24 பிப்ரவரி, 2014

முகமது பின் துக்ளக் !!!

நான் அர்விந்த் கெஜ்ரிவாலை, ஜோக்கர்/துக்ளக் என்றதற்கு பலரும் வருந்தினர்.  துக்ளக் நிச்சயம் ஜோக்கர்தான், ஆனால் தன் மக்கள் மீது அபரிமிதமான அன்பைக் காட்ட நினைத்த ஓர் அறிவுஜீவி.  அர்விந்தும் அதைத்தானே செய்கிறார் ? 

அர்விந்த் கெஜ்ரிவாலைப் போலவே மெத்தப் படித்த மேதாவி முகமது பின் துக்ளக்.  சரி, துக்ளக் ஆட்சி/துக்ளக் தர்பாரென்றெல்லாம் பகடி செய்கிறோமே.......அது ஏன் ? சிறுவயதில் படித்த வரலாறு ஞாபகம் வருகிறதா நண்பர்களே ?

கோரி முகமதுவின் அடிமைகளினால் துவங்கப்பட்டு டெல்லியை ஆண்ட அடிமைவம்சத்தைத் தொடர்ந்து அடுத்தடுத்த கில்ஜி, துக்ளக் வம்சத்தில் வந்த அதிக புத்திசாலி அரசர் முகமது பின் துக்ளக்(துக்ளக் வம்சத்தில் திறமையானவர்)


’அதிக அறிவு என்பது கிட்டத்தட்ட முட்டாள்த்தனம்’ என்பதை நிருபித்தவர் துக்ளக்.  சீர்திருத்தங்கள் எனும் பெயரில் இவர் செய்த கலாட்டாக்களை வாசிக்கும் போது சிரிப்பு வரலாம்.  ஆனால் அது ஒரு கொடுமையான நிகழ்வுகள் :(

காலம்காலமாய் இந்தியாவின் தலை நகரம் டெல்லி.  டெல்லி இமயமலைக்கருகில் இருப்பதால் கணவாயைக் கடக்கத் திறமையிருக்கும் அன்னிய படைகளால் அடிக்கடி தாக்கப்பட்டது.  இதைத் தடுக்க மாரடிப்பதே பெரும் வேலையாகிப் போவதால், துக்ளக்கிற்கு, ’நாட்டின் நடுவே தலைநகரை அமைத்துக் கொண்டால் என்ன ?’ என ஒரு யோசனை வந்தது.  பாதுகாப்பிற்கு பாதுகாப்பாகவும் ஆகிவிடும், நாட்டின் மையத்தில் இருந்தால் யாவற்றையும் கண்காணித்து பரிபாலனம் செய்வது எளிதாக இருக்கும் என்கிற ஆசை.

நம் நாடு சுதந்திரம் பெற்ற போது கூட நாக்பூர் நாட்டின் மையமாக இருப்பதால் அங்கு தலைநகரை நிறுவ அப்போது சிலர் யோசனை கூறியதாகவும், அதை ஆட்சியாளர்கள் உடனடியாக நிராகரித்ததாகவும் பேச்சுண்டு.  ஏன், எம்ஜிஆர் கூட, சென்னையை விட திருச்சி தமிழகத்தின் மையமாக இருப்பதால் நிர்வாகம் செய்ய வசதியாயிருக்கும் என தலைநகரை அங்கு மாற்ற முயற்சித்தார் எனச் சொல்வோரும் உண்டு.  ஆக, இது ஒரு தவறா என துக்ளக் வாசகர் வட்டம் கொதித்துக் கேள்வி கேட்கக்கூடும்.  மேட்டர் அதிலில்லை சாப் :)

ஆக, தலைநகரை டெல்லியிலிருந்து தேவகிரிக்கு மாற்றிவிட அதிரடியாக முடிவெடுத்தார் துக்ளக்.  டெல்லியிலிருந்து தேவகிரி 1500 கிலோமீட்டர் தூரம்.  இப்போதைய கர்நாடகா கோதாவரி கரையோரமிருந்த ஒரு நகரம். 
அடுத்த அதிரடி, டெல்லியில் ஒரே ஒரு ஆள் கூட இனி இங்கு இருக்கக்கூடாது, ஏன் அவர்கள் வளர்க்கும் ஆடு, மாடு, கோழிகளைக் கூட எடுத்துக் கொண்டு சில நாட்களுக்குள் தேவகிரி கிளம்ப வேண்டுமென்று உத்தரவிட்டார். 

“அய்யோ, அப்ப கட்டிய வீடு, நில புலன்கள் ?” 

“மயிரே போச்சு, கெளம்புன்னா கெளம்புங்கடா நொண்ணைகளா” இப்படி இருந்திருக்க வேண்டும் துக்ளக்கின் ரிப்ளே. 

விளைவு லட்சக்கணக்கான மக்கள் ஒரே நேரத்தில் தங்கள் உடமைகளுடன், தங்கள் குழந்தைகளுடன், தங்கள் வளர்ப்பு பிராணிகளுடன் கிளம்பினர்.  பாவம் வயதானவர்களும், நோயாளிகளும்.  துக்ளக் எந்த இரக்கமும் காட்டவில்லை. 

”என் மக்கள் என் கண் போன்றவர்கள், அவர்கள் யாருமே அந்நியர்களால் துன்பப்படுவதை என்னால் சகிக்க முடியாது, யார் எப்படியிருந்தாலும் கிளம்பித்தான் ஆக வேண்டுமென்ற இந்த செண்டிமெண்ட் மிரட்டலை ............ஐயா/அம்மா இப்படிக் கற்பனை செய்யுங்கள்.  

நீங்களும், உங்களின் வயது முதிர்ந்த அப்பாவும், சீக்கான அம்மாவும், உடன் நண்டு சிண்டுமாய் ஏழு குழந்தைகளுடன்,  நிறைமாத கர்ப்பிணி மனைவியுடன்,  வேறுவழியேயின்றி தேவகிரி கிளம்ப ஆயத்தமாகி விட்டீர்கள்.  அப்போது குதிரை, ஒட்டகம், யானை, மாட்டு வண்டி இவைகளைத் தவிர வேறெந்த போக்குவரத்துச் சாதனங்களும் கிடையாது.  குதிரை வண்டி, மாட்டு வண்டி என்பதெல்லாம் பணக்காரர்கள் சொத்து.  யானை & ஒட்டகம்  எல்லாம் அரசு சமாச்சாரங்கள்.  ஆக, பத்து விழுக்காடு மக்களைத் தவிர்த்து, மீதமுள்ள 90 விழுக்காடு ஏழை மக்கள் 1500 கிலோமீட்டர் தூரத்திற்கு தம் நடைப்பயணத்தைத் தொடங்கினர்.

வழியெல்லாம் துன்பம்.  சீதோஷ்ண நிலை மாறுதல்.  குறுக்கிட்ட காடுகள்( காட்டு விலங்குகள், முட்கள் மண்டிய காட்டுப்பாதை) நதிகள், (வெள்ளம், சுழிகள், ஆழம்) மலைகள்.  லட்சக்கணக்கான மக்களும், கால்நடைகளும் ஒரு சேரக் கிளம்பியதால் உண்டான  சுகாதாரச் சீர்கேட்டில் பரவிய கொள்ளை நோய்கள்................பல லட்சம் பேரில் சில லட்சம் பேர் இறந்தனர்.  நோய்வாய்ப்பட்டவர்களை அப்படி அப்படியே விட்டுவிட்டு அந்த நகர் மாற்றம் நகர்ந்துக் கொண்டிருந்தது. சில வாரங்களுக்குப் பிறகு தேவகிரியை அந்த இடப்பெயர்ச்சி அடைந்தது.

இந்த இடப்பெயர்ச்சி நடந்து முடிந்த சில நாட்களுக்குப் பிறகு டெல்லிக்கு வருகை புரிந்த அயல் நாட்டுப் புலவர் ஒருவர்,  ’டெல்லி ஆளரவமற்ற சுடுகாட்டைப் போலிருந்தது.  இருக்கும் மிச்ச மீதி குற்றுயிர் விலங்குகள், மனிதர்களை உணவாக்கிக் கொள்ள நரிகளும், கழுதைப் புலிகள் மட்டுமே டெல்லி வீதிகளில் சுற்றித் திரிந்ததாகக்’ குறிப்பெழுதியிருக்கிறார். 

அட லகுடபாண்டியே, இத்தனை  லட்சம் பேரை நகர் மாற்றினாயே, அதற்கேற்ற வசதி அங்குள்ளதா எனப் பார்க்க வேண்டாம் ?  எல்லாத்தையுமா அல்லாஹ் பார்த்துக்கொள்வார் ? 
திடுமென லட்சக்கணக்கானவர்களை அந்த சிறு நகரால் தாங்கிக் கொள்ளவே முடியவில்லை.  சில நாட்களில் கடுமையான தண்ணீர்ப் பஞ்சம், உணவுப் பஞ்சம், இடப் பற்றாக்குறை, மனித மிருகக் கழிவுகளால் உண்டான வயிற்றுப்போக்கு............. நிலவரம் கலவரம் வரை போகும் என அவதானித்த துக்ளக் மீண்டும் தன் அதிரடியை அறிவித்தார்.  ’வாபஸ் டெல்லி சலோ’

இம்முறையும் அதே கண்டிஷன்தான், ”எவரெவரெல்லாம் டெல்லியிலிருந்து தேவகிரி வந்தீர்களோ, அத்தனை பேரும் மீண்டும் டெல்லி வர வேண்டும்.  ஏனெனின் முகமது பின் துக்ளக் அல்லாவிற்கு அடுத்தபடியாக உங்களைத்தான் அதிகம் நேசிக்கிறார்”

சரி இந்தக் கூத்துகள் முடிந்ததா ?  அடுத்த அதிரடி பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்தி, நாட்டு மக்கள் அனைவரையும் பணக்காரராக்கப் போகிறேன் என்றார் அறிவுஜீவி துக்ளக். 

அப்போது செலவாணியாக நாணயங்கள் தங்கம் அல்லது வெள்ளியில்தானே இருந்திருக்கும் ?  ஆக, தங்கமும், வெள்ளியும் அரசர், அமைச்சர், பிரபுக்கள், ஜமீன்தார், வியாபாரி, செல்வந்தர், கொள்ளைக்காரன் இவர்களிடம் மட்டுமேத்தானே இருந்திருக்கும் ?  தன்னுடைய எல்லா மக்களிடமும் நாணயங்கள் இருந்து அனைவரும் சரி சமமான அந்தஸ்தில் இந் நாடு இருக்க வேண்டுமென துக்ளக் விரும்பினார், என்னே பாசம் ?
செலவாணியை இரும்பு நாணயங்களாக அச்சடிக்க நாணயசாலைகளுக்கு உத்தரவிட்டார்.    தங்க & வெள்ளி நாணயம் வைத்திருப்பவர்கள் அதைக் கொடுத்து, மாற்றாக பல நூறு இரும்பு நாணயங்களைப் அரசு கஜானாவில் பெற்றுக் கொள்ளளாம் என ஆணையிட்டார்.  நாணயப் புழக்கம் அதிகமானதால் எல்லோர் கைகளிலும் காசு, துட்டு, பணம்.   எல்லார்க் கைகளிலும் காசிருப்பதால் பொருட்களின் விலைகளும் தாறுமாறாய் உயர்ந்து போயின.   இது எப்படி என விளங்காமல், துக்ளக்கின் விழி பிதுங்கியது. 


ஹிஹி, இரும்பை மண்ணிலிருந்து பிரித்தெடுக்க  நம்ம பயகளுக்கு சொல்லியாத் தரணும் ?  டெல்லி புற நகரில் இருந்த ஒவ்வொரு குடிசைகளிலும் கள்ள நாணயச்சாலைகள் உருவானதாம்.  எது அரசோட அசல் நாணயம், எது கள்ள நாணயம் என பகுத்தறிய முடியாத அளவு நேர்த்தியான தொழில்(டெல்லி மேட்னா ச்சும்மாத்தானா ?)  கிடைத்த இரும்பையெல்லாம் உருக்கி அவனவன் அரசு நாணயத்தைக் குடிசைத்தொழில் போல் செய்ய ஆரம்பிக்க..................பிடி அடுத்த அதிரடி. 

”நாளை முதல் இரும்பு நாணயம் துக்ளக் அரசில் செல்லாது”
கையிலிருக்கும் இரும்பு நாணயங்களை  கஜானாவில் கொடுத்து அதற்குரிய தங்கம் & வெள்ளிகளை பெற்றுச் செல்லவும் என்றார் துக்ளக்.  ஒரிஜினல் டூப்ளிகேட் என கஜானா முழுக்க இரும்பு நாணயங்களாய் குவிய, தங்கமும், வெள்ளியும் வெளியேறி......கஜானா காலியானது, அரே அல்லா :(

பாசக்கார துக்ளக், தொடர்ந்து தென்னிந்தியாவின் மீதே படையெடுத்து எதற்கு நம் மக்களை, நாமே துன்புறுத்த வேண்டுமென எண்ணினார்.  எந்த இந்திய அரசரும் சிந்திக்கக் கூடத் துணியாத சீனா மீது படையெடுக்க முடிவெடுத்தார்.  முடிவெடுத்ததெல்லாம் தப்பில்லை.  இந்தச் சீனா, ரஷ்யா மீதெல்லாம் படையெடுக்குமுன், அங்கிருக்கும் க்ளைமேட் பற்றிய புவியியலறிவு மிக மிக அவசியம்.

உதாரணத்திற்கு, மே மாத மத்தியில் சென்னையில் நடக்கும் டெஸ்ட் மேட்சை எந்த அந்நிய அணியாலும் இந்தியாவை வென்று விட முடியாது.  மே மாத மத்தியில் சென்னையில் டெஸ்ட் மேட்ச் வைக்க ஏற்பாடு செய்பவர்களுக்கு இதயமே கிடையாதென்று கூடச் சொல்லலாம்.  அத்துணை மகா மோசமான வெயில்.  சென்னை வெயிலின் கொடை இடையறா வியர்வை.  லிட்டர் லிட்டராய் நீங்கள் அருந்தும் நீரை அப்படியே வியர்வையாய் தொப்பல் தொப்பலாக்கி வெளியே தள்ளும்.  அதே போலத்தான்  ஜூலையில் மும்பையில் திருமணத்தை வைத்துவிட்டு பத்திரிக்கை தந்த நண்பனை, ’போடா போக்கத்தவனே’ என்றேன்.  மழை.  மும்பை சீஸன் மழை உங்களை மிரளவைத்து விடும்.   

ஆக, நீங்கள் சீனா அல்லது ரஷ்யா மீது குளிர்காலங்களின் போது படையெடுக்கத் துணிந்தீர்கள் எனில் தொலைந்தீர்கள்.  அப்படி தொலைந்த இரு மாவீரர்கள் நெப்போலியன் & ஹிட்லர்.  

துக்ளக்கிடம் எவ்வளவு மன்றாடியும் விடாப்பிடியாக குளிர்காலத்தின் போது எடுக்கப்பட்ட சீனப் போரால் பல லட்ச வீரர்களை இழந்து சீனப் படையிடம் எளிதில் தோற்றுப்போனது துக்ளக் படை.  புறமுதுகு காட்டி எஞ்சி டெல்லி வந்து சேர்ந்த படை வீரர்கள் அத்தனை பேர் தலைகலையும் சீவச் சொன்னார் துக்ளக்.

இன்னும் அவர் செய்த சில கலாட்டாக்களெல்லாம் உண்டு, இப்போதைக்கு இவ்வளவுதான் நினைவில் தங்கியிருக்கிறது.  அவரைப் பற்றியும், இந்தியா மீது எடுக்கப்பட்ட பிற படையெடுப்புகளையும் மதனின் ’வந்தார்கள் வென்றார்கள்’ நூல் வாங்கி வாசியுங்கள்.

அடுத்த பதிவில் அர்விந்த் கெஜ்ரிவால் செய்த சீர்திருத்த முயற்சிகளை, துக்ளக் சீர்திருத்தங்களோடு ஒப்பிட்டுப் பார்ப்போம் !!!

                                                      --  -- ஷூக்ரியாஜி  -- --
 

அம்பையின் அதிர்ச்சிக் கதை

மனத்தை இறுக்கமாக வைத்துக்கொண்டே இந்தப் பத்தியைத் தொடரவும், இல்லையேல் உங்களை அழவைத்த பாவத்திற்கு நான் ஆளாக நேரிடும் !

முதன் முதலாக, ‘அம்பை’யின் கதையை உயிர்மையில் வாசித்தேன்.  சிறுகதையல்ல நெடுங்கதை.  இலக்கியப் பத்திரிக்கைக்கேயுரிய தரத்தில் மெல்ல ஊர்ந்தது.  ஆனால் அழகான, எளிமையான எழுத்துக்கள்.

மகராஷ்ட்ரா ’தானே’ நகரிலிருந்து, மும்பை ’மத்’ தீவுக் கடற்கரைச் சுற்றுலாவிற்கு வந்த மூன்று இளம்பெண்கள் மாயமாகிறார்கள்.  முறையே 14, 12, 10 வயதுப் பெண்கள்.  அவர்களைக் காணாது அப்பனுக்கு(அப்பாவுக்கு எனப் போட்டிருக்கலாம், ஆனா......?) மயக்கம் வந்து தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவில் சேர்க்கப்படுகிறான்.  கணவன் இருக்கும் நிலையில், தன் பெண் குழந்தைகள் கடத்தப்பட்டிருக்கலாம் எனப் பயந்து, குழம்பித் தனித்திருக்கும் தாய்(கையில் நான்கு வயது சிறுவன்) ஒரு தனியார் துப்பறியும் பெண்ணிடம் தங்கியிருக்க, அந்தக் கேஸை விசாரிக்கும் காவல்துறை அதிகாரியால் அனுப்பி வைக்கப்படுகிறார்.  அந்த டிடெக்டிவ் தம் பங்கிற்கு காவல்துறைக்கு அந்தச் சிறுமிகளைத் தேடுவதில் உதவி செய்கிறார்.

மூத்த பெண்ணிற்கு ரெண்டுங்கெட்டான் வயது என்பதால் காதல் கீதல் எனச் சிக்கியிருப்பாளோ என்று ஒரு கோணத்தில் விசாரணை நகர்கிறது.  அவர்கள் தொலைந்து போன கடற்கரையைச் சலித்ததில் அவளுடைய செல்ஃபோன் கிட்டிவிடுகிறது(இளநீர் விற்பவன் எடுத்து வைத்திருந்திருக்கிறான்)  வந்த/போன/தவறிய அழைப்புகளையும், குறுஞ்செய்திகளையும் ஆராய்ந்ததில் அவளுக்கு எந்தத் தீயத் தொடர்புகளுமில்லை என ருசுவாகிறது.

இரு நாட்களாகியும், கடத்தல்காரர்களிடமிருந்தும் எந்த அழைப்புமில்லை, கடலில் எந்தப் பிணங்களும் மிதக்கவில்லை, கேஸின் எந்த சிறு முடிச்சும் அவிழவில்லை.  சிறுமிகளின் தாயாரை அழைத்துக் கொண்டு அந்த டிடெக்டிவ் 'தானே' நகரின் அவர்களுடைய வீட்டிற்குச் செல்கிறார். 

அங்கு, அந்த மூத்தப் பெண்ணிற்கு தொடர்ந்து நகைச்சுவைத் துணுக்குகளை மெசேஜ் செய்யும் பள்ளித் தோழனிடம் கேட்டு, அவளுடைய ஃபேஸ்புக் கணக்கு கண்டறியப்பட்டு சோதிக்கப்படுகிறது.  வழக்கம் போல பூ, குடை வைத்திருக்கும் பெண், முகம் மறைத்த கார்ட்டுன் பொம்மைகள் என ஃப்ரொபைல் படங்களை மாற்றுவதைத் தவிர பெரிய விவாதங்களிலோ, மற்ற நெருக்கமான எந்த புகைப்படங்களோ இதிலில்லை.  இருக்கும் ஓரிரு படங்களிலும் அவள் போஸ் கொடுக்கத் தயங்கி, யாருடைய பின்புறமாய் ஒளிந்து கொள்வதுபோலவே காணப்படுகிறாள்.

மையமாக உணரப்படும் கருத்து அந்தப் பெண் ஏனோ தொடர் சோகத்தில் இருந்திருக்கிறாள்,   நீச்சல்குளத்தில் ஒருமுறை தற்கொலைக்கு முயன்றிருக்கிறாள்(பள்ளி நண்பன் எதேச்சையாக விசாரணைக்கு இச் சேதி உதவுமோ என சொல்லுகிறான்)

அடுத்து அவளுடைய அப்பனின் அறை சோதிக்கப்படுகிறது.  தினமும் தூக்க மாத்திரை உதவியில்லாமல் அவனால் தூங்கவே முடிவதில்லை என மிச்சமிருந்த தூக்கமாத்திரைப் பட்டைகள் மூலம் தெரியவருகிறது.  அவனுடைய அறை மேஜை ட்ராயரில் இருந்த பல காகித டாக்குமெண்ட்களிடையே பழைய திருமணப்பத்திரிகை ஒன்று கிட்டுகிறது.  அதே அறையில் ஓர் இளம்பெண்ணின் புகைப்படமும் இருக்கிறது.

விசாரித்ததில், ”அது நின்று போன திருமணமென்றும், பல வருடங்களுக்கு முன்னர் திருமணத்திற்கு ஒரு வாரம் முன்பாக, யாரிடமும் சொல்லிக்கொள்ளாமல் ஓடிப் போன கணவரின் ‘தங்கை’யின் புகைப்படம்தான் அதுவென்றும் சிறுமிகளின் தாயார் சொல்கிறார்.  அவளால் கணவரின்  பாரம்பரியமிக்க அக் குடும்பமே சிதறி சின்னாபின்னமாகி, தன் கணவன் கிட்டத்தட்ட அப்போது பைத்தியம் பிடித்த நிலையையடைந்தாகச் சொன்னார்கள்” என்றும் கேள்விப்பட்டேன் என்கிறார். 

அந்தத் தனியார் பெண் டிடெக்டிவ் இந்த நிகழ்வுகள் கேஸின் முடிச்சை எவ்விதத்திலாவது அவிழ்க்க உதவலாம் என ஏனோ அவதானிக்கிறார்.  ’வேட்டையாடு விளையாடு’ படத்தில் ராகவன் ஸ்மெல் என கமல் ஒருவாறாக யூகிப்பார் அது சரியாக இருந்துவிடுமில்லையா அது போல.

அந்தப் பத்திரிக்கையின் உதவி கொண்டு இப்போதிருக்கும் அறிவியல் வளர்ச்சியினால் மணமகன் தற்போது சிங்கப்பூரில் வேலை செய்வதை அறிகிறார் டிடெக்டிவ்.  நடக்காத திருமணத்தின் மணமகன் இங்கெதற்கு என உங்களைப் போலவே நானும் அலட்சியாமாய் உதடு சுழித்தேன்.  

நம் சார்பாக, அதேக் கேள்வியை ஸ்ரீவத்ஸவ்(மணமகன்) கேட்கிறான். 
”அந்தப் பெண்ணால் எங்களுக்கும் மானமே போயிற்று, மூன்று மாத அவமானங்களுக்குப் பிறகு வேறொரு பெண்ணை திருமணம் செய்துக்கொண்டு பழையதை மறந்திருக்கிறேன், பதினைந்து வருடங்களுக்குப் பிறகு வடுவாகிவிட்டதை, ஏன் நோண்டி காயத்தை உருவாக்குகிறீர்கள் ?”  என படபடக்கிறான்.

டிடெக்டிவ், ஓடிப்போன மணப்பெண்ணுடைய அண்ணனின் மூன்று இளம்பெண்கள் காணாமல் போனதைச் சொல்கிறார்.  “யார் எக்கேடு கெட்டால் எனக்கென்ன ?” எனச் சொல்லி வத்ஸவ் போனை வைப்பார் எனப் பார்த்தால், ”எதற்கும் நீங்கள் என் மனைவியிடம் இரவில் ஸ்கைப்பில் பேசுங்கள்” என ஆச்சர்யமான ஒரு பதிலைச் சொல்கிறார்.

ஸ்கைப்பில் வந்த பெண் உருவத்தைப் பார்த்து டிடெக்டிவ் அலறிவிடுகிறார். எந்தக் கல்யாணம் நின்று விட்டதெனச் சொன்னார்களோ அந்தத் திருமணமே நடந்திருக்கிறது, ஆனால் யாருக்குமே தெரியாமல் ஏன் ? 

ஆம், சிறுமிகளின் ஓடிப்போன அத்தைதான் அது.  ’இதென்ன கூத்து’ என வினவுகிறார் டிடெக்டிவ்.

”நான், அப்போது ஒரு கயவனிடம் சிக்கியிருந்தேன், நான் பருவமடைந்த காலத்திலிருந்து அவன் என்னைச் சிதைத்துக் கொண்டிருந்தான், என் திருமணத்தை அவன் அடியோடு விரும்பவில்லை, என்னைக் காரில் கடத்திக் கொல்ல நினைத்தான், நான் ஓடும் காரிலிருந்து குதித்துத் தப்பினேன்”

கடும் அதிர்ச்சியடைந்த டிடெக்டிவ், “ நீ படித்த பெண்ணாயிற்றே, அக் கயவனைப் பற்றி உன் பாசமிக்க அண்ணனிடமாவது சொல்லி அவனிடமிருந்து தப்பித்திருக்கலாமே, அந்தக் கயவனுக்கு உன் பாசக்கார அண்ணன்  நிச்சயம் கடுமையான தண்டனையைக் கொடுத்திருப்பானல்லவா ?  நீ எவனோடோ ஓடிவிட்டாய் என்றல்லவா எல்லோரும் உங்கள் குடும்பத்தை கரித்துக் கொட்டிவிட்டார்கள் ?”

“இல்லை மேம், அவனால் அக் கயவனைத் தண்டிக்க முடியாது, ஏனெனில், ‘கயவனே’ அவன்தான்’ !!!

பளாரென யாரோ நம்மை அறைந்தது போன்று நாம் அதிர்வதைப் போலவே டிடெக்டிவ்வும் அதிர்கிறார், ஆனால் முதன்முதலாக ஒரு முடிச்சு அவிழ்ந்ததைப் போல் ஃபீலிங் வருகிறது.

தன் நண்பர் போலிஸ் அதிகாரிக்கு இந்த விஷயத்தை பாஸ் செய்கிறார் அப்பெண் டிடெக்டிவ்.  சிறு நாடகம் ஒன்றை நடத்த அந்தக் காவலதிகாரி முடிவு செய்கிறார்.  ’அதற்கு ஒத்துழைக்க முடியுமா ?’ என அத் தங்கையை இந்தியா அழைக்கிறார்.  தன் மருமகள்களுக்காக அத் தம்பதி உடனடியாக சிங்கப்பூரிலிருந்து மும்பைக்கு கிளம்புகிறது.

மருத்துவமனையில் கண்விழிக்கும் தந்தை(கோபால்), ”இன்னுமா என் பெண்களை கண்டுபிடிக்கவில்லை, என்ன காவல்துறையிது எனக் கடுமையாகத் திட்டுகிறார், என்னை விடுங்கள், நானே என் பெண்களை கடற்கரையில் போய்த் தேடுகிறேன்” என்கிறார். 

”பாவம் நீங்கள் உயிருக்குயிராய் நேசிப்பவர்கள் எல்லோருமே ஒரு கட்டத்தில் உங்களைத் தவிக்கவிட்டுவிட்டு போய்விடுகிறார்களே, உங்கள் தங்கையைப் போல்.............ஆனால் அதுமாதிரி இப்போது நிகழாது, நாங்கள் அவசியம் உங்கள் பெண்களை கண்டுபிடித்துவிடுவோம்” என்கிறார் அந்தக் காவலதிகாரி(கோவிந்த்)

சம்பந்தா சம்பந்தமில்லாமல் இதில் ஏன் என் தங்கை வருகிறாள், அதுவுமில்லாமல் அவள் ஓடிப்போனது பதினைந்து வருடங்களுக்கு முன்னால்...... இவர்களுக்கு எப்படித் தெரிந்தது என வெளிர்கிறார் கோபால்.

திறமையான போலிஸ் எப்போதுமே எதிராளியின் கண்களை உற்றே பார்க்கும், அப்போதுதான் நொடியில் தோன்றி மறையும் இது போன்ற உணர்ச்சிகளையெல்லாம் உள்வாங்க முடியும்.

அந்த நேரம் பார்த்து அந்த டிடெக்டிவ்வுடன், கோபாலின் தங்கை, மருத்துவமனை அறைக்குள் நுழைய, அவளைப் பார்த்தவுடன் கோபால், ’எல்லாம் முடிந்து போயிற்று’ என்றுணர்ந்து கேவிக்கேவி அழ ஆரம்பிக்கிறார்.

கோபாலின் மனைவி(அர்ச்சனா)யிடம் முன்பே இத் தங்கை பற்றிய அதிர்வுச் செய்திகளை சொன்னவுடன்தான், அர்ச்சனா ஒருமுறை தன் மூத்தபெண் தீபிகா இரவு நேரங்களில் ’அப்பா தன்னுடன் தப்பாக நடந்து கொள்ள முயல்கிறார்’ எனச் சொன்னதாகவும், தான் அதை மறுத்து அவளைக் கண்டித்ததாகவும் நினைவு கூர்ந்திருந்தார், இதனாலேயேத்தான் மேலே நிகழ்ந்த நாடகத்திற்கே எண்ணம் உதயமாயிற்று.

“தான் விதைத்ததில் விளைந்த மாங்கனியை ருசிக்க தனக்கே அதிக உரிமையிருப்பதாக கோபால் நம்பினார்” உண்மையில் இந்த வரிகளுக்குச் சொந்தக்காரர் ’ஷாஜகான் சரிதை’யை எழுதிய வரலாற்றாசிரியர்.  இதை மதனின் ’வந்தார்கள் வென்றார்கள்’  நூலில் ஏற்கனவே படித்திருந்தேன். ’அம்பை’ மிகப் பொருத்தமாக இவ்வரியை இதில் கையாண்டிருக்கிறார்.     
தன்னால் தூக்க மாத்திரை உதவியின்றி தூங்க முடியாதென்பதை மனைவி அர்ச்சனவை பரிபூர்ணமாக நம்ப வைத்திருக்கிறார் கோபால்.  தாமே பாலை ஆற்றி, ஒரு டம்ளரில் தூக்க மாத்திரையை போட்டுக் குடித்து விட்டு, மறு டம்ளர் பாலை அர்ச்சனாவிற்கு குடிக்கக் கொடுப்பது தின வாடிக்கை என அர்ச்சனா டிடெக்டிவ் சுதாவிடம் கூறியபோதுதான், ”அடிப்பாவி, அவன் உனக்குத்தான் தூக்கமாத்திரை கலந்த பாலை தினம் குடிக்கக் கொடுத்துவிட்டு, நீ தூங்கிய பின் உன் மகளிடம்.........”

“ஆமாம், தினமும் அர்ச்சனாவைத் தூங்கச் செய்த பின், தீபிகாவை(மூத்த 14 வயது பெண்) மிரட்டி என் பலத்தால் அவள் திமிறலை அடக்கி உறவு கொள்வேன், ஆனால் என்னுடைய எல்லாத் தவறுக்கும் அவள்தான் முழு காரணம், அம்மாவிடம் சொல்வேன், தற்கொலை செய்துகொள்வேன்,  எனச் சொல்வாளே ஒழிய எதையும் செய்யவில்லை.  ஆனால் என்னுடைய பார்வை இரண்டாம் பெண்(12 வயது)ணிடம் போன போதுதான் மிகவும் முரட்டுத்தனமாக கத்த ஆரம்பித்தாள்.  இம்முறை அவள் யாரிடமாவது சொல்லி என்னை அசிங்கப்படுத்திவிடுவாள் எனப் பயந்து போனேன், எனவே இந்தக் கடற்கரைச் சுற்றுலாவிற்கு ஏற்பாடு செய்தேன்.  என் மூன்று பெண்களை மட்டும் ஆளரவமற்ற கடற்கரை ஓரமாய் அழைத்துச் சென்று, மணலில் ஓர் ஆழமான குழி வெட்டி புதுவகை விளையாட்டு எனச் சொல்லி அவர்களை ஒவ்வொருவராக கடலில் அமிழ்த்திக் கொலை செய்து அந்தக் குழியில் போட்டு மூடிவிட்டேன்”

இந்தக் கதை பாதி நிஜமாய் மும்பையில் நிகழ்ந்ததுதான்.  மீதி அம்பையின் புனைவு.  பெண்களாய் பிறந்தததற்கு அவர்கள் சந்திக்கும் சில அதிபயங்கர மனிதர்களைப் பற்றி, அவர்களால் உடனடியாக வெளியே சொல்லி விட முடிவதில்லை.  அதுவே அவர்களின் பலவீனமாகவும், மிருகங்களுக்கு பலமாகவும் ஆகிப்போகிறது :(((

 நான் சொன்னது கதைச்சுருக்கம் மட்டுமே.  படிப்படியாய் அவிழும் முடிச்சுகளோடு கதை சொல்லும் அம்பையின் எழுத்துகளில் இந்த கதையை வாசித்துவிடுங்கள். 
        
              ----------------------------------சார்ர்ர்ரி--------------------------------






      

திங்கள், 10 பிப்ரவரி, 2014

தேனீக்களின் துர் மரணம் :(

வழக்கம் போல, அலட்சிய மனோபாவத்துடன்தான்(இவிங்களுக்கு இதே வேலை ?)அந்தக் கட்டூரையை வாசிக்கத் தொடங்கினேன்.
அதிலும் உள் பத்தியில், ’தேனீக்கள், செல்ஃபோன் டவர்களாலும், நாம் குடித்துவிட்டு வீசியெறியும் டீ, காப்பி & கூல்ட்ரிங்க்ஸ் கப்புகளாலும்தான் அதிகம் இறக்கின்றன’ என வாசித்தவுடன், “டாய் என்னங்கடா ரீல் மேல ரீலா விடுறீங்க”ன்னு ஃபேஸ்புக்பாணி கமெண்ட் ஒன்றையும், வாய் தன்னிச்சையாய் உதிர்த்தது.

ஆனால் மிச்சக் கட்டூரையையும் வாசித்தபின், யாரோ ஓங்கி தலையில் கொட்டிய வலியுணர்வை அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.
சிட்டுக்குருவிகள், செல்ஃபோன் டவர்கள் வெளியிடும் கதிரிவீச்சுக் காந்த அலைகளால் அருகிவிட்டது என்ற சேதியை, விஞ்ஞான வளர்ச்சியை ஆதரிக்கும் எம்போன்ற முற்போக்குவாதிகளால் நம்ப முடிவதில்லை. 


யதார்த்தத்தில் எங்கள் பகுதியில் எங்கள் உறவினர்கள் போல வலம் வந்த அவைகளை இப்போது அரிதாகவே காண முடிகிறது என்கிற நிசத்தை ஏற்றுக்கொண்ட தருணம் கொஞ்சம் சுருக்கென்றது,
எதேச்சையாக என் வீட்டருகே அமர்ந்திருந்த ஒரு சிட்டுக்குருவியை என் மகனிடம் காட்டி, அதன் குரலைக் கேட்கச் செய்து, அடுத்து அதை அங்கு பார்க்க முடியுமோ முடியாதோ என்று செல்ஃபோன் கேமராவில் படம் பிடித்தபோதுதான், நம் வசதிக்காக எப்படிச் சில உயிரனங்களின் வாழ்வாதாரங்களை உதாசீனப்படுத்தியிருக்கிறோம் என்ற வெட்கம் கவ்வியது.

கண்ணுக்குத் தெரிந்து சிட்டுக்குருவி, கண்ணுக்குத் தெரியாமல் எத்தனை சிறு பறவைகளோ ?  சரி, இவைகள் இல்லாமல் போவதால் நமெக்கென்னப் போச்சு, என பொதுப்புத்தியோடு உளறலாம்.  புழு பூச்சி இனங்களை உண்டு வாழும் இவைகள் அழிந்தால், ஏதோ ஒரு சுழற்சியில் சமண் மாறுபட்டு, சிக்கல்கள் நமக்குத்தான்.  உதாரணத்திற்கு திடுமென சில வருடங்களாக உங்கள் வீட்டில் குட்டி குட்டியாய் பல்லாயிரம் கணக்கில் கரப்பான்பூச்சிகள் தென்பட்டிருக்கலாம்.

தவளைகள் குடியிருந்த ஏரிக்கரையை மேடுபடுத்தி, அரசாங்கம் எங்களுக்கு விற்ற வீட்டுமனைகளில் குடிவந்தபின், ஆரம்பங்களில் அவ்வளவு வாட்டாத கொசு, இப்போது கோடி கோடியாய் தலை மேல் பறக்கிறது.  அருகில் கொட்டப்படும் குப்பைகளாலும், எங்கோ தேங்கி நிற்கும் கழிவு நீராலுமென அக்கம்பக்கத்தினர் சமாதானம் செய்துக் கொள்ள, கொசு முட்டைகளிலிருந்து வெளிவரும் லார்வாக்களைச் சாப்பிடும் தவளைத் தலைப்பிரட்டைகள் குறைந்து போனதே காரணம் என உண்மையைச் சொல்ல விடாமல். ஏரி அருகில் வீடு கட்டிய குற்றமுள்ள நெஞ்சு குறுகுறுத்தபடி இருக்கிறது :(

எனக்கே உண்டான கெட்ட பழக்கமிது, சொல்லவந்த விஷயத்த விட்டுவிட்டு எங்கெங்கோ சுற்றித் தொலைப்பது, சார்ரி !

சமீப காலங்களாய் தமிழகத்தில் தேன் உற்பத்தி பெரிதும் சரிந்துவிட்டதாய் ஒரு சர்வே சொல்கிறதாம்.  காரணம் தேனீக்களின் துர் மரணங்கள்.

புவி வெப்பமடைதல்தான் முக்கிய காரணியாயிருந்திருக்கும் என சில வருடங்களுக்கு முன் அவதானித்தனராம்.  ஆனால் ஆய்வில் பல மனிதத் திமிர்கள்தான் காரணமென தெரிந்திருக்கிறது :(

2008-2009 களில் CCD எனப்படும் COLONY COLLOPSE DISORDER தான் முக்கிய காரணி.  அதாவது எலக்ட்ரானிக் புரட்சி.  எப்படி பசுமைப் புரட்சி நம் உணவு உற்பத்தியைக் கூட்டி, தட்டுப்பாட்டை விரட்டிவிட்டாலும், செயற்கை விதை, விஷ உரம் என உடலையும், மண்ணையும் பாழ் படுத்தியதோ, இந்த CCD, கம்யூனிகேஷனை, கைகளுக்குள் உலகை கொடுத்துவிட்டு பல சிறு உயிர்களை கொல்வதோடு நிற்காமல் பேராபத்தை நமக்கு பிற்காலத்தில் விளைவிக்கப் போகிறது.

”அட இப்ப தேன வச்சி என்னய்யா பண்ணப் போறோம், தேனோடு திணை மாவ பிசைஞ்சு சாப்பிடற, சித்த மருந்தோட குழைச்சி குடிக்கிற காலத்துலயாய்யா வாழறோம்’னு ஒரு நெனைப்பு உங்க உள்ளுக்குள்ள ஓடிச்சின்னா......தயவு செய்து அடுத்த பத்திகள கொஞ்சம் ஊன்றி வாசிங்க.

வேலைக்காரத் தேனீக்கள், தம் கூட்டிலிருந்து தேனைச் சேகரிக்க, மலர்களைத் தேடி, சமயங்களில் பல கிலோமீட்டர்கள் பயணிக்கின்றன.  இவைகள் தேனைச் சேகரித்தபின், அதைச் சுமந்துக் கொண்டு, மிகத் துல்லியமாக தம் கூட்டை அடைகின்றன.  எப்படி ?

பூமியிலிருந்து இயற்கையாக வெளிப்படும் மின் காந்த அலைகளை தன் நுண்ணிய உணர்வுகள் மூலம் உள்வாங்கும் தேனி, தம் வேலை முடிந்து, அந்த அலைகளின் மூலமே கூடடைகிறது பல்லாயிர வருடங்களாக நடைபெறும் பரம்பரை நிகழ்விது.  ஆக, தேனீக்கள் தம் கூட்டிலிருந்து கிளம்பும்போது கிடைத்த சிக்னல் மூலம் பறந்துக் கொண்டிருக்கும் போது, குறுக்கிடும் செல்ஃபோன் டவர்களிலிருந்து வெளிப்படும் செயற்கை மின் காந்த அலைகளினால், அதன் நினைவுகள் குழப்பப்பட்டு, வந்த பாதை மறக்கிறது.  சேகரித்த தேனுடன் தம் கூடெது எனத் தேடி அலைகிறது.  கூடு அடைய முடியாவிடில் சோர்ந்து இறக்கிறது. 

ஸோ வாட் தேன்தானே வீணாகப் போகிறதென்பீர்கள்.  இங்கு உங்களுக்கு மகரந்தச் சேர்க்கை என்றால் என்ன ? என்பதை விளக்க வேண்டி வருகிறது.

அதெப்படி தாவரங்கள் தாமே பூக்கிறது, காய்க்கிறது என்றெல்லாம் படித்திருப்பீர்கள்.  ஆண் - பெண் இணைவதன் மூலம் எல்லா உயிரனங்களும், தம் இன விருத்தியை தொடர்ந்து உலகில் நிகழ்த்துகிறது.  இங்கு தாவரங்கள் பெண்ணாயிருக்க, இந்த தேனீக்கள், வண்டுகள், பட்டாம்பூச்சிகள், சிறு குறு பறவைகளின் கால்களில், வாய்களில், சிறகுகளில் ஒட்டியிருக்கும் ’பிற தாவரங்களின் மகரந்தங்களே’ அவைகளுடன் இணைந்து, ஆணினமென விருத்தியை தொடர்ந்து உண்டாக்குகின்றன. 

உங்கள் வீட்டுத் தொட்டியின் பூச்செடி, நீங்கள் போட்ட விதையினாலும், ஊற்றும் நீரினாலுமேத்தான் பூக்கின்றன என நீங்கள் இதுவரை நம்பியிருந்தீர்களெனில்,  நீங்கள் சைன்ஸ் பாடத்தில் குறைந்த மதிப்பெண் பெற அதுவே காரணமென இப்போது உணருங்கள்.

ஆக, தாவரங்களின் உணவு உற்பத்திக்கு இந்த தேனீக்கள் மிக மிக அவசியம் என புரிந்துவிட்டதா ? இப்போது இந்தச் சிக்னல் குழப்பத்தினால் கூடடைய முடியாமல், அடுத்தடுத்து பல மலர்ப்பயணங்கள் மேற்கொள்ள முடியாமல், இப்படி அல்பாயுஸில் இறந்துபோவது வாடிக்கையாகிவிட்டால், கொஞ்சம் கொஞ்சமாக, நம் தோட்டங்கள் மலடாகிப் போகும்.  தோட்டங்கள் முழுதாய் மலடாகும்போது நாம் புற்களைத் தின்ன வேண்டி வரலாம்.  கீரைகள் மட்டுமே மூன்று வேளை உணவாக இருக்கக்கூடும் ப்யூர் வெஜிடேரியன்களுக்கு.

கடந்த வருடம் அமெரிக்காவில், பல வளர்ப்புத் தேனீக்கள் இது மாதிரி கூண்டு திரும்பமுடியாமல் 35% தேன் உற்பத்தி குறைந்ததென ஆய்வில் கண்டறியப்பட்டுள்ளது.  உலகெங்கும் 70 விழுக்காடு விவசாயத் தாவரங்களும், 98% மரம் மற்றும் செடிகளின் மகரந்தச் சேர்க்கைக்கு, இந்தத் தேனீக்களே காரணம். சரி இந்த எழவு செல்ஃபோன் டவரத் தாண்டி, நாம் குடித்துவிட்டு எறியும் டீ & காபி ப்ளாஸ்டிக் அல்லது காகித கப்கள் எப்படி இவைகளுக்கு வில்லன்களாக மாறுகின்றன ?

சாலையோரங்களில், குப்பைத் தொட்டிகளில், கழிவுப்பொருட்களின் கிடங்குகளில் காணப்படும் இத்தகைய கப்களில் மிச்சமிருக்கும் இனிப்புக் கரைசல்களில் கவரப்பட்டு கொசுத்தேனீக்கள் என்கிற தேனீக்கள் அக் கப்பிற்குள் நுழைய எத்தனிக்கையில், அதன் சிறகுகள் ஈரமாகி, பிறகு பறக்க முடியாமல் அதற்குள்ளாகவே மடிந்து விடுகின்றனவாம். 

இக் கட்டுரையை தின மணியில் எழுதிய முனைவர் கும்பகோணத்தைச் சேர்ந்த ச.சாண்டில்யன், மதுரையில் ஒரு கள ஆய்வை நிகழ்த்தியபோது, ஒரே ஒரு குப்பைத்தொட்டியில் மட்டுமே 800 க்கும் மேற்பட்ட கொசுத் தேனீக்கள் இத்தைகைய கப்களில் சிக்கி இறந்திருப்பதை கண்ணுற்றிருக்கிறார்.

’சரி நான் இப்ப என்ன பண்ண ?’ என்று என்னைப்போலவே தலைகுனிந்து உங்கள் உள் மனம் எழுப்பும் வினா எனக்குக் கேட்கிறது.  தேனீக்களுக்காகவெல்லாம் நாம் நம் வசதிகளை, சந்தோஷங்களை தியாகம் செய்து விட முடியாது.   நம்மைப் போல் ஓரிரு விழுக்காடு ஆட்கள் திருந்தியும் பெரிய மாற்றங்கள் விளைந்துவிடப் போவதுமில்லை.

மூடிய குப்பைத்தொட்டிகளை பயன்படுத்துவதன் மூலம் இந்தக் கப் கொலைகளை பேரளவு தடுக்கலாம். அல்லது இக் கப் குப்பைகளை தேங்கவிடாமல், உடனுக்கு உடன் அகற்றுவதன் மூலம் அச் சிறு உயிர்களைக் கொஞ்சம் காக்கலாம்.  இருபது வருடங்களுக்கு முன்னரும் இதே டீக்கடை, ஜூஸ் கடைகள் இருக்கத்தானே செய்தது ? அப்போது அவைகளை எப்படி அருந்தினோம், அருந்தியிருப்பார்கள் ? என நினைவுகூர்ந்தோ, கேட்டறிந்தோ அதை ஃபாலோ செய்யலாம்.  இயற்கைவளங்கள் செழிக்கும் இடங்களில் செல்ஃபோன் டவர்கள் வைப்பதை எதிர்த்து போராடலாம், அங்கெல்லாம் லேண்ட்லைன்களை மட்டுமே உபயோகப்படுத்த வலியுறுத்தலாம்.

இதையெல்லாம் அறிவுரைகளாகக் கருதாமல் எச்சரிக்கையென உள்வாங்கினால் கூட, அந்த உயிர்களுக்கு ஓரளவு வெற்றிதான் !

நன்றி -முனைவர் ச.  சாண்டில்யன், கும்பகோணம். (தின மணி) குறையும் தேன் உற்பத்தி சில காரணங்கள்.